Aanwezig

Ik hoef het woord niet meer te voeren,
laat de kinderen praten met elkaar,
laat de kleinkinderen,
allang geen kinderen meer,
hun verhaal vertellen,
met hun stemmen de kamer vullen.

Ik zit erbij, niet erbuiten,
ik luister naar hun stemmen
en geniet van de kamer die van ons allen is.

Mijn vrouw kijkt vanuit haar stoel,
haar ogen doen mee met de mijne,
laat tweeënzestig jaren spreken
in de manier waarop ze koffie schenkt.

Zullen ze het begrijpen,
hoe vol de kamer ook is,
dat het bij ons stil kan worden vanbinnen,
dat we alleen maar hoeven te kijken,
te luisteren en te voelen
hoe geliefd we zijn,
twee kopjes, nog warm,
naast elkaar op tafel.

aanwezigheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7