Vouwen

Vouwen.
Potloodstrepen.

Een enkele letter, doorschijnend licht
misschien een fragment van een woord.

Een ingedrukte punt
die net te diep is geboord.

De geur van houten zigzagschilfers
vermengd met een randje geel—

het groezelig gum, onvoltooid uitgeveegd
langs een omgekrulde kant.

Mijn vergrijsde hand
houdt de hoeken tegen.

Gekraste klanken die achterblijven
wapper ik vrij van lijnen,

de laatste resten
van grafiet blaas ik weg—

nu alles
is gezegd
en gezwegen.

Schrijver: Van Xanten
9 augustus 2026

E.vanxantenoutlook.com

verzonden brief

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 16