Altijd zal ik van je houden
Grijs haar en rimpels
maar in mijn hart glanst nog steeds
je vertrouwde lach
In de stille uren waarin je aanwezigheid
als een zachte stroom door mijn gedachten beweegt,
blijft een onverwoestbaar licht zich openen,
een warmte die elke schaduw tot rust brengt.
Wanneer je stem zich mengt met de avond,
wordt de wereld lichter, bijna doorzichtig,
alsof elke ademtocht een belofte draagt
die zich moeiteloos in mijn hart verankert.
Je nabijheid tekent een landschap van vertrouwen,
waar elke beweging een stille tederheid onthult
en elke blik een nieuwe ruimte opent
waarin liefde zonder haast kan groeien.
Zo blijft je naam zich nestelen in mijn dagen,
als een zachte echo die nooit vervaagt,
een stille zekerheid die mij omhult
en fluistert dat ik altijd van je zal houden.
... Dit gedicht is een vervolg op dit gedicht: www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/netgedicht/280401.html ...
Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com
Schrijver: CB, 10 augustus 2026
Geplaatst in de categorie: liefde

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!