Druildagen

Je probeert ergens voor de duidelijkheid
jouw volle aandacht op te richten

een verloren brief, een weggelopen liefdesaffaire
gebarsten lippen van een eeuwenoud standbeeld
die uitgehakte glimlach van vergane gloriedagen

en het lukt je niet om op te staan, tegen de wind in
want de marmeren schouders zijn van een dode vriend
en de afgebroken handen liggen argeloos op het grind

het zijn van die druildagen zonder jij en ik
waar je in stille eenzaamheid getuige van bent
zonder zelf in de werkelijkheid te bestaan

of is het in een droom hier ver vandaan.

eenzaam druilerig bestaan

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 4 stemmen 46