Ochtendstilte

Ochtendlicht verstilt
onder het gras beweegt iets
dat niet verschijnen wil


Ochtendstilte ligt als een
dunne sluier over het veld, waar koeien
laag in het gras blijven rusten, alsof de nacht nog om
hen heen beweegt en het licht zich langzaam opent, zonder haast.

Boerderijen staan zonder
nadruk ergens in het land, aanwezig
in hun eigen ritme, terwijl het bleke blauw naar een
warme rand verschuift en de wereld haar adem lijkt in te houden.

Het is geen stilte die leeg
is, maar een stilte die iets bewaart,
een overgang tussen donker en dag, waarin niets
hoeft te gebeuren en alles nog even mag blijven zoals het is.

De contouren blijven zacht
en de kleuren ongehaast, alsof tijd zich
uitstrekt en nergens heen wil, terwijl het land ontwaakt
in het eerste licht en wacht op wat komen mag, zonder iets te vragen.

Biografie van deze schrijver

ochtend ontwaken stilte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 12