voeg je netgedicht toe

Netgedichten over jaargetijden

netgedicht (nr. 1.863):

Herfst

Een oude klok tikt
zacht tegen de blinde muren
de weide wereld buiten krimpt ineen

De lenige bomen buigen in het duister,
maar in haar slaap is zij alleen.

Buiten jaagt de haastige regen,
de woeste storm spookt hevig
om het kleine herenhuis.

Binnen, onder een sprei van wol,
is zij gelukkig in een veilig thuis.

Zij droomt van blauwe oceanen,
ver weg van gure noordenwind.

Waar het voor altijd herfst blijft,
en zij haar innerlijke rust weer vindt.

Haar bruine teddybeer houdt trouw de wacht,
terwijl zij in haar domen langs blonde duinen dwaalt.

Totdat de herfststorm daarbuiten bedaart,
en de vroege ochtend zachtjes straalt.

Schrijver: Alfons Bortano
5 september 2026


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 930

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Alfons Bortano, 3 weken geleden
Bedankt elze.
elze, 3 weken geleden
prachtig geschreven

reageer Geef je reactie op deze inzending: