voeg je netgedicht toe

Netgedichten over jaargetijden

netgedicht (nr. 1.864):

De nazomer in mij

Nazomerlicht valt
over het vlakke landschap
alles komt dichtbij


De ochtend ligt stil in het
licht dat door de bomen valt, en ik voel
hoe alles zich nog eenmaal opent naar warmte,
hoe het groen in mij dieper wordt terwijl zomer zachter ademt.

De lucht draagt de geur van
gras en aarde die de nacht nog vasthoudt,
en elk geluid komt dichterbij dan anders, een vogel,
een blad, het verre verkeer - alsof mijn huid geen grens meer kent.

Het licht wordt voller in de
ruimte waar gedachten langzaam stiller
worden. Ik volg de kleine verschuivingen in het vlakke
land, hoe een tak beweegt, een veld verkleurt, en niets mij ontgaat.

Nazomer houdt mij met haar
zachte gloed waarin afscheid nog niet spreekt,
tegelijk voel ik hoe alles wat mij raakt dieper binnengaat,
hoe het verdwijnende licht in mij blijft als iets dat nog lang zal gloeien.

... Geïnspireerd op deze youtubevideo: www.youtube.com/watch?v=CluHPU-gMVQ ...


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 11 september 2026


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 236

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Adeleyd, 2 weken geleden
Wat heb je dat weer mooi neergezet, Catherine! Het doet me zelf ook stilstaan bij alles wat nu nog stralend is maar ook heel gauw zal vergaan; het afscheid dat zeker komt.
elze, 2 weken geleden
geweldig gedicht

reageer Geef je reactie op deze inzending: