De nazomer in mij

Nazomerlicht valt
over het vlakke landschap
alles komt dichtbij


De ochtend ligt stil in het
licht dat door de bomen valt, en ik voel
hoe alles zich nog eenmaal opent naar warmte,
hoe het groen in mij dieper wordt terwijl zomer zachter ademt.

De lucht draagt de geur van
gras en aarde die de nacht nog vasthoudt,
en elk geluid komt dichterbij dan anders, een vogel,
een blad, het verre verkeer - alsof mijn huid geen grens meer kent.

Het licht wordt voller in de
ruimte waar gedachten langzaam stiller
worden. Ik volg de kleine verschuivingen in het vlakke
land, hoe een tak beweegt, een veld verkleurt, en niets mij ontgaat.

Nazomer houdt mij met haar zachte
gloed waarin afscheid nog niet hoeft te spreken,
tegelijk voel ik hoe alles wat mij raakt dieper binnengaat,
hoe het verdwijnende licht in mij blijft als iets dat nog lang zal gloeien.

Biografie van deze schrijver

nazomer

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 2 stemmen 133