langs het lover
langs stille bomen ging ik
in mijzelf verloren
in mijzelf alleen
alleen de regen ruiste
en dan
uit het niets
uit de nevels omhooggeschoten
langs het lover zweefde zij
de hinde
en ik
de voorbestemde dode
leefde ik toen
even
eindeloos
leefde ik toen
weer even
niet meer alleen
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!