Foto
Het is alsof de seizoenen het kader niet raken
de herfst mag vallen en de winter mag komen
maar jouw blik bewaart een eeuwige jeugd
wat voorbij is gegaan hangt bevroren in ruimte
ingelijst aan de muur onder een ijzeren dak
van breekbare herinneringen aan grote verlangens
jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven
buiten trekt de wereld haar haastige sporen
tikt de klok de minuten onverschillig voorbij
maar hier binnen houdt de tijd zijn adem in
een zonnestraal vangt heel even het glas
verlicht de glimlach die daar altijd blijft hangen
alsof je heel zachtjes praat tegen mijn leegte.
13 september 2026
Geplaatst in de categorie: fotografie

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!