een ogenblik
op de robuuste tafel liggen als
strohalmen zijn smalle handen
de vingers als verdroogde vleugels
in het bruin van zijn irissen
spikkels blauw grijs en groen
hij keert het hoofd naar het venster
een schaduw schuift over
het regenboogvlies
de atlasvlinder buiten aarzelt
een ogenblik
Geplaatst in de categorie: ziekte
afscheid 2.6 met 9 stemmen 
502
502
Er zijn 3 reacties op deze inzending:
Zo varen wij op de oceaan van het leven elkaar voorbij en spreken met elkaar,
Alleen maar een blik en een stem, dan weer duisternis en een stilte.
*
Longfellow
een aarzeling van even
een tederheid van eeuwen
*
Dank voor een ogenblik, Joseline!