1.043 resultaten.
Ooit slaat het toe…
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
22 Nee, het is geen prettig woord
wellicht het lelijkste van al
smerig als stront
bitter als gal
het zal mijn woorden niet bezitten
want het zal overal tussendoor glippen
als parasiet of niet
het is hier ook naar binnengeslopen
Ja, je kunt proberen te ontwijken
door perfectionistisch te leven
zonder zon, zonder vlees
maar gek genoeg sluit…
Zonder antwoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
26 heb ik het
had ik het
krijg ik het weer
heb ik angst
had ik angst
en nu niet meer
was het echt
droomde ik
is er verschil
is het er
merk ik iets
houdt het zich stil
wil ik het weten
wil ik het voelen
zwem ik dus in die fuik
nee ik weet niets
dan het teken
als souvenir op mijn buik…
door de mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 door de mist
geen wolkje
geen wolkje aan de lucht
ik haal ik haal in
ik word niet ingehaald
althans voorheen
vóór wat mijn lichaam heeft ontstaald
nu zet ik been voor been
en zucht
het mist
het is al tijden uit het zicht
ik haal ik haal adem
in en uit en in en uit
niet als voorheen
toen ik fysiek nog was gestaald
nog onverslijtbaar…
Ik, als dokter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
9 Ik, als dokter
van Het Filosofische weliswaar
als hooggewaardeerde kenner
met een onderzoekende geest
in de belangrijkste gangen van
het huis
der medische wetenschap
ik zou tenminste moeten weten
hoe om te gaan
met een (neushoorn)virus
of zoiets dergelijks
dat zich
in mij genesteld heeft
voordat dit zich verspreidt
via mij…
Over de Stoep…
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
15 Het voordeel van mijn slechte geheugen
is dat ik steeds nieuwe mensen ontmoet
als ik ‘s morgens opsta
herken ik niet eens mijn ondergoed
mijn lepel smeert de boter
het mes prikt in het brood
en ik werp een hete kop koffie
over mijn verstrooide schoot.
Dit mag de pret niet drukken
want ik wandel graag op straat
ik zoek gewoon de winkel…
Keerpunt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
164 De ontdekking door de dokter
en mijn toestand vielen
met alle uitleg en redelijke aannames
toch niet te begrijpen
Ik ben teruggeworpen
in de zorg en de aandacht
waarmee mijn leven begon
en moet mijn zinnen verzetten
dieet houden en laten
wat ik niet meer kan -
wat ik ken anders
begrijpen…
AU
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
78 Het gloeit, het knelt, het zeurt
Het klopt, het rekt, het scheurt
Het was, het is, het blijft
Vermoeit, verkrampt, verstijft
Beangstigt, deprimeert
Maakt moedeloos, stresseert
Wat als het niet meer gaat
Als matter mind verslaat
Als het maar blijft zeuren
Zeu-ren zeu-ren zeu-ren
Dán volgt zeuren van het brein
Angst, erger nog dan pijn…
een wankele streep
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
156 een strook van karig licht
op je bleke wangen
je heldere ogen diep gelegen
we wandelen en breken
we waaien over de rand
de rivier stroomt
onheilspellend kalm
het licht vloeit weg
in een wankele streep…
Nobel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
901 mag zij uitschreeuwen
naar de neutronieten
of zij gadeslaan
verzuimen te dansen
zonder klank
bewegend in
verlammende handen
vastklampen
aan een elastieken
berichtenlijn,
die reikt
en terugveert
een verlangen naar
het ontsnappen
uit de naden
van de gestikte deken
in kleurrijke beloften
vurige warmte,
de duik
naast…
drie keer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 op reis naar Hades of Elysion
keer ik voor de Styx naar huis
voor een nieuwe opkomst van de zon
als is het ditmaal nog abuis
men komt thuis om weer op reis te gaan
een derde keer wacht scheepsrecht mij
geen ontkomen is eraan
Moira laat geen sterveling echt vrij
twee keer gelukkig ten halve gekeerd
bleef de levensdraad onafgeknipt
het…
Wat blijft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
223 Er zijn dagen waarop de pijn
eerder wakker is dan jij.
De kamer heeft geen kleuren meer,
alleen nog als een trilling
bereikt een stem bereikt je soms.
Ik zal niet zeggen
dat het wel goed komt.
Je hebt recht op woorden
die de waarheid niet ontwijken.
Maar ergens in jou wonen nog
de mensen die je liefhad.
Niet als een troost…
Elke stap telt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
75 Sinds die dag is niets meer
vanzelfsprekend als voorheen.
De tijd beweegt soms sneller
dan het hart en hoofd aankunnen,
en wat ooit moeiteloos ging,
vraagt nu geduld, moed en aandacht.
Er zijn dagen waarop woorden zoeken,
beweging wachten laat,
of vermoeidheid als een zware jas
over de schouders valt.
Dagen waarop de wereld…
een ogenblik
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
533 op de robuuste tafel liggen als
strohalmen zijn smalle handen
de vingers als verdroogde vleugels
in het bruin van zijn irissen
spikkels blauw grijs en groen
hij keert het hoofd naar het venster
een schaduw schuift over
het regenboogvlies
de atlasvlinder buiten aarzelt
een ogenblik…
niets beweegt me voort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
111 in het schrijven van een passend
gedicht ligt de wind in de zoom
van het venster te luisteren
naar al wat het heeft voortgebracht
de eerste strofe lijkt gesmeden met
wat verwrongen ijzer waarvan ik
niet kan schrijven dat het reeds
tot staal is beklonken
ik wedijver wat met woorden, spel
mijn gedachten slechts met
fragiele probeersels…
Gehecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
231 Het gaat op en neer met mij
Ik omarm het leven en laat het los
omdat het geen toekomst heeft
Ik streepte onmogelijkheden af
en er bleef weinig concreets over
Wel liefde
Voor mezelf, mijn verlangen
om te leven, de mensen
om me heen, ja zelfs voor
altijd weer, hun gestuntel
En ik wil het allemaal niet missen
Behalve wanneer het iets…
Jij bent er, altijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
153 Je bent nog jong.
Misschien hoor je te dromen,
te dwalen,
te lachen zonder zorgen.
Toch kies jij,
elke dag opnieuw,
voor een ander.
Met een luisterend oor,
een helpende hand,
een warm hart
en een liefde
die nooit om applaus vraagt.
Je draagt
wat voor velen onzichtbaar blijft:
zorg,
verantwoordelijkheid,
en hoop.
Niet omdat…
in scene gezet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
210 zo mijn erbarmen dragen
die in eigen handen
zijn gelegen
neen, hoe vruchteloos de nachten
ook plukken aan de rituelen van
een leven lang sterven in hoogmoed
waar vaandel en graf elkander
bestrijden met eergevoel dat licht
bestreken is met een vleugje zoet
het zal de hel nimmer betreden
daar waar liefde nodeloos zich
aan valse goden had…
het vaste patroon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 ..en daar gaan we weer
volgens het vaste patroon
met dezelfde handelingen
die tot vervormingen leiden
van het binnenvallende licht
de geluiden die een buiten verraden
en het ondoorgrondelijke gevoel
om spoedig doorkropen te worden
dat zenuwslopende leger is gereed
hun nagels geslepen
dreigend gedoopt in het zoutste zuur
voor een extraordinaire…
Liefdeslied
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
221 Mijn troeven uitgespeeld
De laatste aas
ligt niet rechtop
Piekeren, hoe
een handicap te toveren
uit onbehandelbaarheid
die tevoorschijn toveren
uit de wondere wereld
Het kost me veel
energie en tijd
waarin ik weinig leef
Ik streel de fijne versieringen
van mijn toverstok, richt
de punt op mijzelf
Leef!
wat ik leven kan, niet…
De stille passen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
172 Na het springen leer ik nu
met vaste partners
de stille passen
tussen tranen en lach, dansen
om wat niet mogelijk is
en wat ik het mis
in mijn fantasie
en mijn verlangen
Soms huil ik erom
Wat er mis ging
is voorbij, wat er kan
is beperkt
Wat ik doe mag
geen herhaling zijn
Ik oefen nieuwe passen
op onbekende vloeren…