De laatste bus

Een halfvol glas staat op de vensterbank,
de vliegen sterven tussen het kozijn.
De radio zingt schor en zonder dank,
een oud chanson over voorbijgangers en pijn.

Ik draai de klok terug tot waar je stond,
toen er nog warmte in de lakens zat.
Het duister graaft een leegte in de grond,
september wist het allerlaatste pad.

Nou ja, de avond eist zijn koude tol,
het huis is kaal, de laatste vogel zwijgt.
De herfst schuift stilletjes de kamers vol,
terwijl de winter achter de ruiten dreigt.

warmte vol koud

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 2 stemmen 39