oor en luister

de horizon klimt uit het nachtelijke
dal, schuurt langs de silhouetten
die de nacht tot stilstaan hebben
geroepen, geruisloos en zuiver zacht

toegerust en met het oog op de klok
draagt een wondere wereld bij
aan de opsmuk die ik als een
offer draag in de vele wankele

momenten waarin ik het duister
lees al ware het een plaag
van historische feiten

het kenmerkt niet de dreunen
die in het Nu de “ einzelgänger “
met volle teugen genadeloos
tegen de grond hadden gewerkt

neen, de vruchten van de
vertrekkende schemering
hebben oor en luister
slechts ter kaft gesteld

Schrijver: elze, 24 september 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

gevoel

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 29