voeg je netgedicht toe

Netgedichten over landschap

netgedicht (nr. 633):

Nu nog

De avondnevel maakt alles zacht
doet bomen verdwijnen.
Die mag ik zelf verzinnen.
Want er is geen verte.
Er is alleen nu.
Een lichaam tot stilstand.
Een naakt veld.

Mijn woorden als wapens afgedaan.

Straks komt zij!
Onbedekt, een groot, haast oranje licht.

Tot die tijd blijf ik hier.
En weet hoe stil de wind kan waaien.

Schrijver: Jaap van de Vliert, 24 september 2026


Geplaatst in de categorie: landschap

3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 91

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: