zijn stille schaduw - cptss

angst die zich voltrekt in het
onzichtbaar zijn van beelden, ontdaan
van dat spektakel raakt vervreemding
het slot dat piept en kraakt terwijl
zij hem op de keper beschouwt

zij raakt de snaren in zijn stem-gedrag, het
wild in zijn ogen is rijp voor de slacht, het
vangen van eenhoorns is een kunst, een
kunst die laaft aan zijn spraak dat in
herinnering is gelegen

tik tak tik tak, voortdurend lispelt
zijn tong geluiden die ik voorzie
met mijn handen om zijn schouders,
alles is eender in de jaren die
ons met harte zijn welgevallen

zijn geschrei raakt het kind dat
hem van binnen vergezeld en
al zoekend naar troost is het
herstel van hem een meesterwerk
dat in jaren meer dan één
leven vergt

doch zijn geknakte kiem heeft
zich telkens en telkens hervonden
in de opmaat die zich vindt
in het zoveelste slotakkoord

„zijn schaduw bleef, maar
nooit kreeg zij het laatste woord “

Schrijver: elze, 27 september 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

trauma

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 4 stemmen 38