Blauwe sferen

De avond valt in blauwe sferen,
het laatste zonlicht op het tapijt
dat stil in deze kleine kamer ligt—
alsof er geen lucht is, en geen adem.

We moeten nu gaan, beste vriend,
het afscheid valt ons zwaar.
Neem jouw rugzakje maar mee,
en twee rollen toiletpapier.
Het is echt lachen geweest
met die kolderieke humor van jou.

De rivier roept om gerechtigheid,
het leven heeft te veel bezwaren.
Jouw verhaal is de moeite waard,
maar wij kunnen er niets meer mee.
Slik jouw medicijnen op tijd,
jouw hoofd heeft die rust zo nodig.

Er is geen hoop om op te varen;
aanvaarden, er zit niets anders op.
Door stilte en door eenzaamheid
gaat immers niemand gelukkig dood.
Gezondheid is belangrijker dan welvaart,
dus houden we het hoofd boven water.

Drink die borrel nu maar op,
het is maar één slok te veel—
voor alles wat er te weinig was,
nooit in evenwicht geweest.
We hijsen je wel weer aan boord
als het schip eindelijk gaat varen.

Het kan niet meer veranderen;
wat te laat is, komt nooit te vroeg.
We dromen iedere nacht over jou,
hoe jij je inzet voor de werkelijkheid,
de minderbedeelden niet over het hoofd ziet.
In blauwe sferen hebben we jou getekend.

omstandigheden blauwe stad levensweg

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 16