voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.317):

Koorts van het vlees

Een storm van Huid — van zoutig Slijm —
de Nacht ruikt naar de vochtige Aarde —
totdat het Ik — blind in de Lust —
zijn Eenzaamheid ontwaart —

Rond breekt de Kamer open —
het Laken valt — en zwijgt —
daar staat hij in het vroege Licht —
waar ’t Vlees te aarzelen dreigt —

De blonde Jongen van het Strand —
wordt Vreemde — naakt en broos —
een strenge wet regeert elk eenzaam Hart —

Geen God die helpt — de blauwe Avond bleekt —
het lustige Leven breekt ons niet —

En driftig heft hij weer de zilveren Voet.

Schrijver: Hector Havermout
2 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: erotiek

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 121

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: