Levensadem

Er is geen haast meer, Violette, in dit uur.
Ik vlucht niet meer, ik adem louter in.
De schimmel kruipt over de grijze muur;
elk moleculair einde is een dromend begin.

Och, een zacht zoute levenstocht waait en weeft,
zo ritselend door het herfstgoud heen!
Een oud verlangen dat vurig in mij leeft,
terwijl mijn bevend hart zo bleek verscheen.

Och, luister hoe het deinende groen
de verre, zilte levensadem ontvangt
de wereld koelt haar koortsige zoen
waarnaar het hart al zo lang verlangt.

Och Violette, zie hoe het licht zich aan ons geeft,
waar alles louter glanst en zingt en verrukkelijk leeft!

adem herfst berusting

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 2 stemmen 110