Wanneer de berm verstilt

Zaad op de stengel
najaarswind draagt het verder
de berm wordt stil, nu


Berm trekt zich langzaam
terug uit kleuren die gisteren nog zongen,
een waaier van milde tinten die vervagen in het licht.
De lucht ademt koeler, alsof de dag mij uitnodigt stil te worden.

Het is de rust die spreekt,
nog voor ik haar zie: een trilling in stengels,
het ijle ruisen van grassen die elkaar loslaten. Een late
vlinder zweeft nog even voorbij, een laatste teken van wat hier leeft.

Mijn aandacht volgt lijnen
van wilde planten die zich buigen in het
zachte licht, ieder met een eigen stroom naar binnen
En ergens in mij verschuift iets mee: bloei maakt ruimte voor verval.

Ik hoef niets te plukken of
te bewaren, alleen te voelen naar wat de
aarde nu zwijgend vertelt. In dit aandachtig luisteren vind
ik ruimte om door te gaan: de zang wordt verstilling, en ik draag haar mee.

Biografie van deze schrijver

berm verstilling wilde bloemen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 2 stemmen 350