Voor de buis

er slaat een deur en dan niets
al was er toch dat schokje hoop
maar niemand moet mij zo zien
ontdaan en van de wereld

na het verhaal van een Nederlandse man
die zestig jaar na de oorlog
zijn Russisch kampvriendinnetje
opnieuw ontmoet
het stamelen van woorden
harten spreken één taal
verloochenen alle grenzen

de tv moet uit
ik voer een oorlog
tegen opwellende tranen
op een bevrijding
is het nog even wachten

bezinken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 1 stemmen 9