over de kop
Jouw geleden verleden kraakt,
zegt zij,
aan de voet van het fort –
waar het totale leger uitrukte
om jouw flanken neer te halen.
Jij duwde haar weg,
jij spuwde op elke divisie;
jij eindigt nog
tussen wrakhout.
Sikkeneurig trekken jullie,
zij aan zij voort,
met de nekken gestrekt,
spoorvormende klauwen
door de klei-
en zandgronden.
Jullie vader stroomt vol.
Toch ziet zij jouw weerstand
tegen tranen van teloorgang,
luidkeels schept zij mee.
Al gaat over de kop.
Geplaatst in de categorie: oorlog

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!