pluisje

in de wind dwarrelde een pluisje
zo licht
dat het door géén opgemerkt werd

maar hij met het scherpe oog der hoeder
van elk detail
waaide eventjes met het pluisje mee

hij gaf het alle ruimte buiten de duinen
waar het verzwijgen hoogtij viert
echter waande het pluisje zich een edel dier

tot hier en niet verder
zei de meest wijze van de twee
ik ben geen herder van op hol geslagen vee

ik vang ideeën uit de lucht
ik bouw kastelen op wolken
die worden bewoond door mens en hun klucht

maar als er eentje zucht
onder grote druk van zijn eigen bestaan
zal hij die in het ledige laten vergaan

Schrijver: R.E.N.S., 10 oktober 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

onverbiddelijkheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.2 met 4 stemmen 12