Bontgebeukt
Op mijn tenen
raak ik de bodem
van mijn Rijn
met de tong
op het water
draaien
dikke aken
om elkaar waar
elke druppel
grijpt naar
elke druppel
om containers
te blijven leveren.
in ’t kielzog
hap ik naar lucht
bontgebeukt
tussen rompen.
–
Ik hoor
mijn botten
kraken.
11 oktober 2026
Geplaatst in de categorie: klimaat
waterhuishouding 2.7 met 3 stemmen 
139
139
Er zijn 2 reacties op deze inzending:
en individualiteit
van elkaar kunt scheiden,
Laurent de Buisson.
De trefwoorden bij dit
gedicht mag je namelijk
heel letterlijk nemen.
Zoals je kunt lezen uit mijn gedichten sta ik héél diep in de rivierklei
en het is 2 voor 12…
een goed gedicht kent urgentie…
en ik ben blij dat je die hebt gevoeld.
dank je wel voor het lezen
én de reactie.
van Lucian Freud
neorealistisch rauw
in het gezicht gesmeten
****