voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.747):

Verstilde vlindervleugels

Bliksemschichten lichten ogen.
De kalme dauw graaft zich in
tot de storm zich nestelt
in de geur van gebroken takken.
Bladerend gesteente en vuile plassen
grijpen naar de stokkende adem.

Donderslagen gooien haar wereld
op de kop,
splijten de platgetreden deurmat
boven de ingeklonken vloer.
Fronsende dijken buigen
voor de laagste vergulde stralen.
De verroeste ketting tikt

tegen het ijzeren hek—

als Persephone daalt naar
de ijskoude slikken.
Kale oeverzwaluwen dikken in
verstilde vlindervleugels
waaien door de uitgeholde bodem.

Schrijver: Van Xanten
12 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: landschap

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 25

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: