ruimte om te gaan
ooit waren er veel
om over te gaan:
wegen, stegen en straten
nu is de situatie zó:
veel zijn er opgebroken,
een aantal lopen dood
nu zoek, bezoek ik de weinige
wegen die nog resten
loop daar, soms voetje voor voetje,
met licht gebogen hoofd
op weg naar de grens
als ineens ook achter mij
de weg wordt opgebroken
adem ik even diep….
en begin te glimlachen
nog steeds is er ruimte,
ruimte om te gaan:
in de zon,
in de wind,
in de regen
... geïnspireerd door het gedicht “Doodlopende weg” van Toon Tellegen en opgedragen aan “de tante”, die volgende week 98 hoopt te worden ...
Schrijver: Peter Toll26 oktober 2026
Geplaatst in de categorie: tijd

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!