station bij nacht

het water ligt zwart
de maan gooit er een streep licht op
je stapt erin met je blote vel
het spoor is smal
je blijft tegen de huid van de ander die er ook in staat

op het perron staat de avond stil
de trein rolt aan
door de ruiten zie je iemand
aan de overkant die niet weggaat
je ruikt de olie van de rails

de zon ging onder de zon kwam op
jij zat er nog
godvergeten in die kamer
met de geur van nat beton
je hand reikt niet tot de klink

ze komt terug even
en de streep licht op het water is nu smal
naast het spoor

trein

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 1