Nog altijd
Ik ben nog altijd op de vlucht
Een vlucht ganzen baant zich een verre weg
Het glas blijft leeg en het hart dooft
Toch blijft muziek uit luidsprekers stromen
Geen heuvel op de gure hei noch een fladderende
Leeuwerik die me niet aan jou herinnert
Jouw donkere ogen zien mij vannacht
Niet in angstdromen verdwalen
Geen vuur om mee samen te smelten
Geen armen om in te vallen
Stilte weeft een web rondom
Verkleumde botten
Ik ben nog altijd op de vlucht
Geplaatst in de categorie: eenzaamheid
missen 2.6 met 14 stemmen 
2
2
Er zijn 4 reacties op deze inzending:
goed verwoord, Joseline
weeft een web
rondom
verkleumde botten
*
Indringend gemis op indringende wijze beschreven.
Dank je wel, Joseline!
P.S. Zou je een gedicht kunnen/willen maken over het verdwalen in die angstdromen?