De boot

Lucht die nog niet gaat
De lucht staat scherp over het water dat stil ligt
en de mast spiegelt zich zonder te bewegen
in het heldere vlak dat geur van nat hout houdt.

Ik wacht tot de lucht trekt. Snaren in mij
trillen als licht over huid van het land
waar kleur in water loopt; zout bijt op de tong.

De lucht keert scherp terug en wil me meenemen
naar streken die ik nog niet ken maar ik durf de boot
niet los en voel alleen het gladde hout onder mijn hand.

Later zal de toon stijgen door wat nu stil rust
maar nu proef ik alleen de koude helderheid
en laat de dagen gaan tot iets beweegt. lucht

boot

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.7 met 3 stemmen 3