Verval
mijn leven is een optelsom van negatieve breuken,
ik heb het nochtans geprobeerd,
dat moet gezegd zijn.
wat ik erbij krijg,
verdwijnt langs de onderkant
ervaringen verzameld,
fouten herhaald,
af en toe iets geleerd
waar ik vervolgens niets aan had
de uitkomst zakt verder weg,
op de bodem van de droge waterput,
aan de oostzijde van de boomgaard,
ligt een gevallen ei
meer schaal dan slijm.
al die moeite voor niks,
zeg ik, zichtbaar aangedaan.
er is niemand om mij tegen te spreken,
dus voorlopig heb ik gelijk
de stilte antwoordt niet,
ze heeft mij al maanden niet meer nodig
ik loop al jaren alleen.
onder iedere dooier ligt een nieuw lijk
blijkbaar hoeft een mens niet eens ongelukkig te zijn
om eraan te beginnen
je moet alleen lang genoeg wachten
zelfs het verval
komt uiteindelijk met bewijs
30 oktober 2026
Geplaatst in de categorie: algemeen

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!