Jouw wereld

Als ik al die stervende schepen wegwerp
mijn ongemakkelijke horizon begraven zal
haar vervangen ga voor maanmuziek en diepte
mijn hart in jouw richting slingeren wil

zul je me dan vergeven?

Als ik duizend harten veranderen wil in beloften
smeed jij dan jouw verleden om tot waarheid?
leer jij me hoe ik stilte moet lezen
en hoe ik dansen moet met schijnbewegingen?

rondom vuren die niet branden

Daar waar engelen zuchten onder het scherpe
van spaarzame momenten die niets vertellen
over hoe monotone stiltes kunnen vernietigen
wat ooit begon als levende hoop op zomerzachtheid

hoe jouw benen zich niets aantrokken

van iemand die in verlegenheid verdronk
maar ook hoe vrij je was
en zo heerlijk niet in een keurslijf pastte
is het niet juist die onbereikbaarheid

die me deed rondtollen in jouw wereld
en die zware onmogelijkheid te ontsnappen
nam ik mee naar elke levenshoek
en als ik je fysiek naderen mocht

doordrongen ondraaglijke angstregens mijn stem
verlamden als klemmende tangen mijn mond
en dan gewoon jouw wiegende lichaam
dat slechts meters verderop bewoog

in oneindige aandachtsloosheid

maar was dat het wel?
misschien waren het mijn overspannen cellen
die veel meer hoopten dan ooit beschikbaar was
de beeltenis van een droomgodin

kan ik zelf niet tot leven wekken

zonder haar vrije wil

Schrijver: Gerhard Burgers, 31 oktober 2026

gbernardusbgmail.com

liefdesverdriet

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1