De voetnoot
Zij had de oude zinnen niet
bewaard,
alleen de betekenis die ertussen
was gevallen,
tot zijn berouw een passage
heropende
Het verleden kreeg een tweede
lezing,
het verlangen een andere
spelling
hij sprak in lange hoofdstukken
over alles
wat hem was overkomen
Zijn verleden kreeg namen,
zijn toekomst een voorbehoud
Zij stond in dezelfde geschiedenis,
maar werd nergens geciteerd,
alleen de betekenis van haar
aanwezigheid
bleef naar een voetnoot
verwijzen,
"Telkens uitgesteld,nooit
opgenomen."
deze verwijzing is niet noodzakelijk
voor het begrip van het geheel
Zij las die zin tweemaal.
Geplaatst in de categorie: taal

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!