Trechter
Na zestig lange jaren hier aanwezig
voelt dit leven stilaan als een trechter.
Ook al ben ik nog zo'n sterke vechter,
dit angstbeeld dringt zich op en houdt me bezig.
En ondanks dat ik goed kan balanceren,
komt er toch een dag aan dat ik struikel
en verwilderd richting gaatje duikel
dat rustig wacht om mij te consumeren.
Dus deze zware strijd zal ik niet winnen.
Mijn handen glijden van de bovenrand,
spartelend zak ik langs de steile wand
meedogenloos het gapend duister binnen.
Maar in mijn angst zie ik opeens iets gloren.
Een lichtje schijnt mij toe vanuit de put.
De smalle sluis waarin ik word geschut
is het kanaal waardoor ik word herboren.
16 november 2026
Geplaatst in de categorie: afscheid

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!