sentiment
de regen ketst tegen het ontbijt
en ’t avondmaal, geen dag
droogt nog de kille flanken van
het eens zo tastbaar welzijn
er is geen kommer die
zich nog getroost weet nu
het werelds avontuur
zich reeds ten einde waant
nu straten worden overspoeld
door ’t sluimerend versterven
van blad en mens, voert strijd
de boventoon terwijl de herfst
zich met een grimas nestelt
in een onnatuurlijk geprezen
ondertoon, doordrenkt van
een verborgen sentiment
maar zolang een mens
zich nog bekommert om
het lot van een ander,
is het altruïsme niet gestorven
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!