Geen maat der dingen

De geur van appelbloesem
lepel ik voor jou
op mijn vlakke hand.

Mijn stollende tranen
vullen hoefijzers
gevonden in uitgeholde weidegangen.

Als ik op een doorgetrokken lijn
het aanstormende razen hoor
dat uitdijt in ons open laagland
 
pluk ik
voor jou
olifantsgras uit asfalt
en geef je dit teer boeket.

Het draaft door de vaas.
 
Onze nachtmerries
galopperen
over de vluchtstrook.

Steigeren wij
tegen de dijken op.

infrastructuur instinctief verzet

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 5