Onder het zachte sterrenlicht

Ster aan de hemel
zij geeft licht en warmte zacht
blijft eeuwig stralen


Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen,
maar als een zachte adem langs mijn huid.
Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen,
een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij.

Nacht spreidt zich uit zonder haast of verlangen;
ik vind er ruimte waar mijn adem weer vrij kan stromen.
Het licht dat ik vang is stil, zonder scherpte of pijn,
een zachte aanraking die mij vasthoudt zonder woorden.

Wat leeg lijkt voor anderen, is voor mij een schuilplaats,
een plek om te vallen zonder bang te zijn te breken.
Hier hoef ik niet te vechten, niet te bewijzen of vluchten,
alleen zijn is genoeg, gedragen door licht zonder gewicht.

Soms verlang ik naar iemand die daar ook kan zijn -
niet om het licht te benoemen, maar om erin te rusten.
Tot die ontmoeting blijf ik wandelen in dit stille schijnsel,
mijn eigen schaduw achter me latend, verlicht van binnenuit.

Biografie van deze schrijver

heelal eenzaamheid emoties

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 239