voeg je netgedicht toe

Netgedichten

De plek voor gedichten van amateurdichters

Laatst geselecteerde netgedicht (nr. 90.932):

De last van het zwijgen

De middag hangt laag boven de velden, een verre reis trekt door het stof. Onder gebogen schouders groeit de stilte, en ergens trilt een snaar zonder geluid.

Ik dacht dat elke weg naar ergens leidde, dat achter elke horizon iets wachtte. Maar huizen sluiten langzaam hun ogen en de hemel vergeet zijn kleur.

Een windje draagt het stof voorbij, de avond legt haar hand op alles. Nog even beeft het licht in de verte, alsof iemand mijn naam heeft uitgesproken.

Maar niemand keert zich om.

De zwaarste last is wat je blijft dragen nadat iedereen je heeft verlaten.

Schrijver: Piewan
22 november 2026


Geplaatst in de categorie: afscheid

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: