helletochten; voor de taal

Zonder die kwaadkijkende
Makismós
ooit tot held te bombarderen
wipt hij
van Eirōneía naar Alazoneía
trippelt terug
naar bittere ernst

uit dure liefde
voor de pure poëzie
volmondige vrijheid
van íeders creativiteit
vanuit wisselend perspectief –
dat dan weer wel

Al wat aan zijn vleugels
gehangen wordt
Helikon en Olympus
die weer opdoemen
rommel waarover hij
in zijn alledaagse helletochten
struikelen blijft

toxisch gedrag waarmee hij
zijn eigen gifbeker dan maar bijvult
de stierenstront waarnaar hij
nooit
één schone vinger uitgestoken heeft
alsnog
onder zijn neus gewreven krijgt
gebruikt, misbruikt
en hergebruikt hij
naar eigen inzicht

“Ook jij,
lelijk herfstblad!”

Niemand kan een gat graven
voor hem
daar hij niets anders doet
dan dat
voor zichzelf
en de medegoden

medelijden
alsook mededogen
glijden van hem af
hij zal ze niet aannemen
noch hanteren

Hier gelden de harde wetten
van de cultuur
waarbij het de kunst is
om in dat kale landschap
te overleven
langs de klare meetlat
van dat ene Artikel

alleen dan zal muziek
gedraaid en gedeeld
klinken

alleen dan kunnen zij
uit de losse heupen gaan twisten
met de konten erin gegooid
verder klooien
rond de woorden
stampen en trappelen

zij
buiten zinnen
over zinloze zinnen
buigen

voor de taal

Schrijver: R.E.N.S., 27 oktober 2026

RENSgedichtenoutlook.com

Biografie van deze schrijver

makismós eirōneía alazoneía

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4