elastisch koordje
we schrijven de jaren die
we gingen als gelukkige
tijden, we absorbeerden en knielden
en verorberden de tijd
met het leven dat leefde
in liefde, hectiek en spanning
het gruis van de spaanders, je weet
wel, het malen bracht het fijnstof
tot het weten van hoe en wat, nu
mogen we ons ervaren noemen
en verzamelen we de dagen die
we gaan in een bundel van
“ het ondergaan “ dragen de nachten
op onze herinneringen
tot de klok de tijd niet langer rekt,
je weet wel, zoals een elastisch
koordje dat op een gegeven moment
zijn kracht verliest
en niet meer nodig behoeft te zijn
moge het leven ons leren dat
we niets hoeven vast te houden
om alles te kunnen omarmen
Sat Nam
Geplaatst in de categorie: overig

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!