nochtans
weer lag de nacht afgemeerd
aan de zogende hof waar de
duisternis zich tracht te treden
aan mijn geplooide lippen
het colostrum voedde slechts
een kleine opening in het
centrum waar het aanleggen
zich in bijzonder in het
openbaar had genesteld
uren sloegen aan, de slaap
hulde zich in een
kleverig kostuum en
schurkte langs de regels
die het duister haar
had toegedicht
de nacht werd een kijker
wijl de schemering
zich wijdde aan het prisma
van de traag opstuwende zon
en de slaap bleef waken
hotmail.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: emoties
nacht 4.0 met 2 stemmen 
54
54
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!