start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1331)
adel (24)
afscheid (1443)
algemeen (1360)
bedankt (248)
biologie (47)
dieren (779)
discriminatie (128)
drank (179)
economie (65)
eenzaamheid (1479)
emoties (4452)
erotiek (530)
ex-liefde (1267)
familie (400)
feest (159)
film (37)
filosofie (1144)
fotografie (39)
geboorte (275)
geld (77)
geweld (188)
haiku (1262)
heelal (178)
hobby (82)
humor (1373)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (836)
internet (95)
jaargetijden (753)
kerstmis (349)
kinderen (821)
koningshuis (80)
kunst (171)
landschap (147)
lichaam (309)
liefde (8616)
lightverse (644)
limerick (1122)
literatuur (191)
maatschappij (717)
mannen (142)
media (70)
milieu (87)
misdaad (152)
moederdag (82)
moraal (413)
muziek (298)
mystiek (265)
natuur (1474)
ollekebolleke (2)
oorlog (392)
ouders (302)
overig (984)
overlijden (1419)
partner (218)
pesten (141)
planten (50)
poesiealbum (67)
politiek (337)
psychologie (1183)
rampen (111)
reizen (174)
religie (1239)
schilderkunst (66)
school (98)
sinterklaas (111)
sms (26)
snelsonnet (403)
songtekst (150)
spijt (222)
spiritueel (146)
sport (361)
sterkte (83)
taal (364)
tijd (899)
toneel (44)
vaderdag (45)
vakantie (156)
valentijn (129)
verdriet (2198)
verhuizen (50)
verjaardag (162)
verkeer (88)
voedsel (120)
vriendschap (906)
vrijheid (611)
vrouwen (268)
welzijn (427)
wereld (334)
werk (174)
wetenschap (83)
woede (220)
woonoord (172)
ziekte (792)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 53057):

Mayday, mayday, going down

Aan de medicijnen en je voelen alsof je in een golfslagbad ligt te drijven, en dan ben ik het niet eens aan het overdrijven.

Het gaat goed ohh nee toch niet ohh ja weer wel, dat heen en weer gaan voelt als een loopbrug tussen de hemel en de hel.

Na mijn vakantie heb ik nog geen minuut plezier gehad op mijn werk, dat baart me zorgen want juist dat hield mij sterk.

Ik heb weer gedachtes die er niet horen te zijn, ze moeten worden tegen gegaan door het gevoel: dan doe je anderen pijn".

Maar de egoïst in mij pakt cm voor cm een voorsprong op alles en iedereen, een terugweg bordje moet opduiken want straks is er géén.

Agressie/wegdwalen/ikke,ikke,ikke/ desinteresse het komt allemaal weer ff kijken of het schade kan toebrengen, en hoe het te stoppen? Ik weet het niet dat is juist het enge.

Ik praat tegen mezelf ik noem dan alle positieve dingen op die ik kan bedenken, de 5 min rust in mijn hoofd is alles wat mijn brein dan wil schenken.

Straks mijn medicijnen verhogen en gesprekken voeren hoe met A.S.S. om te gaan, mijn vraag is echter kom ik dan normaal in deze maatschappij te staan?

Is het niet gewoon IK zit dit niet gewoon in mij is dit monster niet door mijzelf gecreëerd, ik hoop dat ook dat mij de aankomende tijd word geleerd.

Want zoals nu ben ik niet de man om mee samen te leven ik verschuil me elke minuut achter 1 van mijn duizenden maskers die mij beschermen tegen de buitenwereld en alles wat mij raken kan,

DUS NEE IK BEN NU ABSOLUUT FF NIET DE IDEALE MAN.

... Gevoel wat diagnose A.s.s. met mij doet. ...

Schrijver: Ron batenburg, 24-08-2018

Rbatenburg1965atgmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: ziekte

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 99 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)