Hartenkreten

netgedicht (nr. 55.700):

Vensterbank

Terwijl het vriest dat het kraakt buiten
Zich warmend in de vensterbank aan
Een loommakend zonnetje door de ruiten
Is het kind aan het spelen gegaan

Dromend met een plastic neushoorn
Alsof hij tussen potplanten
Bedreigd door monsters van alle kanten
In een oerwoud is verloren

Zich verliezend in verhalen
Die hij zich herinnert van film en tv
Rustig zonder naar attentie te talen
Tot moeder roept dat het tijd is voor thee

Maar zijn broer was anders van aard
Door heel het huis als de avond viel
Lagen kriskras Lego en Playmobil
Verjaardagenlang opgespaard

Dan zag je hoe tegengesteld zij waren
Wegens een verschillende beleving
Botsend in elkaars omgeving
Onmogelijk samen te paren