Buut vrij

De lach verbeten
tot een grimas
grijnst naar
stekels en
grijze krullen

gebeten door de
jaren snijden
tanden de tijd
in wat ooit
een wasbord was

ooit was ik hem
nu ben ik mij
het kind speelt
verstoppertje
de oude boom buigt

Schrijver: metha, 29 augustus 2005

methaoudshoornmsn.com

buut vrij

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.2 met 8 stemmen 1.493