voeg je netgedicht toe

Netgedichten over eenzaamheid

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.626):

Herfst in Amsterdam

Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad.
De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat.

De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen
die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken
die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.

Kijk naar de lantaarns die vroeg aangaan bij de Magere Brug.
Zij verlichten niet slechts het heden, maar ook de schimmen
van de jonge mannen die hier honderd jaar geleden liepen,
vol van verlangen, pratend over kunst, de liefde en de dood,
terwijl de kou hun adem in de avondlucht tekende
en de laatste vogels geruisloos de stad verlieten.

Het is herfst in Amsterdam, stel nu geen nieuwe levensvragen.
Ik verlang naar vriendschap met heldere geesten.
Het is een vers verlangen dat vriendelijk naar me lacht.

Schrijver: mobar
19 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 34

Er is 1 reactie op deze inzending:

Van Xanten, gisteren
Langs de groene
diabolo luiken
zie ik haar rijzen
felrode letters springen
over de winderige
vlakte waar heksenogen
dansen
en knipogen naar
de statige witte zuilen.

Mijn jas klemt zich dichter,
vraagt om een whiskey bij
café Krom…
even rechtdoor nog, mompel ik.

reageer Geef je reactie op deze inzending: