Alleen Met Iedereen
==========
===============
het vlees ligt over de botten
en ze hebben er hersenen aan toegevoegd,
en een enkele keer
zelfs een ziel,
en de vrouwen smijten met
vazen tegen muren,
en de mannen drinken te veel,
en niemand vindt de Ene,
maar blijft zoeken,
van bed naar bed klimmend,
vlees hangend over botten,
en vlees zoekend dieper dan vlees.
het is van een soort onmogelijkheid:
we zijn allen tot hetzelfde veroordeeld:
niemand vindt ooit de Ene,
niemand zal ooit vervuld worden.
wat wel gevuld wordt:
de stortplaatsen worden gevuld,
de verslavingsklinieken worden gevuld,
de gekkenhuizen,
de ziekenhuizen,
de begraafplaatsen,
voor de rest
wordt niets gevuld.
===============
==========
... Mensen, dit hartverscheurend en desolaat gedicht is niet van mij, ik heb het alleen vertaald/hertaald.
Het heet oorspronkelijk: Alone with everybody van Charles Bukowski. ...
Zie ook: https://www.gedichten.nl/schrijver/Simon+K.
Schrijver: Simon K., 10 september 2026
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: eenzaamheid
alleen
54
Er zijn 2 reacties op deze inzending:
Ik was zo blij met uw reactie dat er gelijk een prachtgedicht uit het niets kwam, en u weet: wat goed is, komt snel.
Het is gelijk productieklaar, en zo niks meer aan doen. U krijgt de primeur en ik zal het gelijk uploaden, zodat ik aan de 103 prachtgedichten kom, een niet geringe prestatie, waar ik op terug mag kijken van: je hebt toch een hele kleine niche gecreëerd voor jezelf en misschien een enkele andere.
Ik was dus in het ziekenhuis, niet de GGZ, lol, voor een kleine teenamputatie vanwege een diabetische voet. Alles goed, en dank aan al het personeel.
Ik heb inderdaad iets van me laten horen met iets makkelijks: een hertaling van een taalkundig simpel gedicht van Bukowski, maar met een schrijnend besef: echt contact met de ander is bijna onmogelijk, maar misschien halverwege is goed genoeg.
En dan vooral met de andere kunne, ieder zoekt wat anders in de ander. Een enkele keer heb je trouwens wel een diep psychisch contact, dat misschien geen zelf-illusie is.
Dus de hertaling was om mij weer op te starten met wat makkelijks, en dank u van de site voor uw reacties. En vandaar het volgende gedicht, in de bekende gepatenteerde stijl. Ik ben er op dit moment redelijk happy mee, vooral omdat het er in 30 seconden kant-en-klaar uit kwam. lol.
Groet van Simon K.:
---
Patient Zero
er is een stukje van me afgeknipt
en nu loop ik lichter
wel met een stok
nog even, en ik vlieg naar de hemel
als een ballonnetje zonder brief
doe eens wat voor een ander, zegt men
maar de anderen zijn anders
gebouwd, met andere bacteriestammen
op hun huid en darmen
maar applaus voor de mensen
die het in zich hebben.
een introvert is het gelukkigst
als hij op een zolder in de Dapperstraat
de wolken en dingen ziet omkaderd
en daar domweg gelukkig mee kan zijn
het hoogtepunt van de dag:
het kopen van een blikje tonijn in de aanbieding
van het merk Bukowski & Bloem
(ooit was ik zo ongelofelijk,
zo ongelofelijk jong)
we leven nog
zeggen we dan,
het mag wat kosten -
en het panta rhei der actualiteit,
het absurdisme van A.I.
en de schier onmogelijke bijkans ondraaglijke
lichtheid van het ondermaanse bestaan
der een miljoen bevoorrechte zielen en de tien miljard onvervulde wensen...