Waar je bijna was
Je kwam niet dichterbij
maar iets in mij verschoof
alsof een ruimte die jarenlang leegstond
zich herinnerde aan licht
mijn wachten bleek beweeglijk
Jouw woorden bleven ergens
tussen aankomen en verdwijnen
en ik legde mijn hoop ernaast
dit alles zonder jouw medeweten
alles in me was doordrenkt met jou
Er groeide een verte tussen ons
die mijn tijd deed ontbranden
in abstracte nabijheid
ik heb je nooit verloren
En wanneer de avond
zijn handen van de huizen haalt
vraag ik mij niet meer af
waar jij bent gebleven
maar waar ik verdween
in al die tijd
waarin jij bijna
mijn verleden werd
Geplaatst in de categorie: eenzaamheid
liefde 3.9 met 9 stemmen 
43
43
Er zijn 2 reacties op deze inzending: