inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

categorie:eenzaamheid

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1512):

De vruchten zijn geoogst

De vruchten zijn geoogst, nu vallen
ook de bladeren in treurigheid.
Doorschijnend wordt de kruin
en wind doorspeelt zijn takken
alsof die heel de kleurenpracht
voorgoed wil uit gaan vlakken.

Hoe lang staan nu op afstand weer
de dragers die elkaar omarmden.
De vuren die ons hart verwarmden
met zonnegloed, zij zijn niet meer.

Is alles broos en zonder vastheid,
is weemoed d'enige kleur die blijft?
Ga jij ook heen, kan jij niet bieden
een schuilplaats voor mijn hart dat beeft?
Ik weet niet meer wie wàt te vragen
maar 't zaad moet sterven eer 't weer leeft.

Schrijver: Adeleyd, 24 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

5,0 met 1 stemmen 43



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Guido De Pelsmaeker
Datum:24 sep. 2020
Emailadres:godassergmail.com
Bericht:Mooi weergegeven hoor!
Maar, niet alle vruchten vallen af...

een rotte appel
wiggel waggelt aan een tak -
houvast van merels


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)