inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten over eenzaamheid

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 1.613):

Hoofdpijn

Zittend in de ochtend zon.
Liggend op de maan, daar ergens tussen mars en saturnus.

Rozen ruikend naar zomerbries, violen vullende kleuren om doorgaande gedachten te onderdrukken tot enkele rijstkorrels.

Waar ging ik de mist in?
Zelfs god zou het niet weten.

Acht, ‘t zal.

Spiegelbeelden reflecterend vol emotie zonder enig gezicht denkend dat ogen niet zullen zien.
Kon ik het maar niet zien.

Ik wou kunnen ontlopen, onwetend door de straat slenteren, niet te zien wat anderen missen.

Nouja, ‘t is niet anders.
Ogen nemen eenmaal waar, wat spiegelbeelden reflecteren.

Schrijver: Raphaël Hosvelt, 12 juni 2026


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1

Er is 1 reactie op deze inzending:

R.E.N.S., gisteren
Tip:
lees eens wat gedichten van Lucebert

reageer Geef je reactie op deze inzending: