zeer verlicht
Hij haalt beter zijn hand open
aan de randjes van het onpeilbare
dan dat hij één zin verbrandt
aan afgezaagde nieuwspraak
of zweert bij overleden taal
Hij zal neodraken roasten maar
de oudjes niet ijskoud wegzetten
daar hij voetveegjes nodig heeft
die op papier immer gepikeerde
kwakzalvers die zeuren over
het gebrek aan de erkenning
die zij zouden verdienen
Hij heeft schijt aan schoenzolen
die zitten als vingerafdrukken
en geeuweeuwen doorgeduwde
armverzurende zelfbevlekking
alsof Iets tussen de goden wacht
Hij husselt rap zijn overhand
om de thematiek & de core
van de aard der poëzievlaaien
voorgoed te zullen vercutten in
een reëlere lijdenswegverdeling
Hij gunt en verdedigt de vrijheid
van verdichting en accepteert
enkel de grens van Artikel 1
doch zal ieder inzicht misbruiken
omdraaien tegen zwijgplicht
omdat Niets ergens bepalend is
zal hij zijn stem nimmer dimmen
en als (anti)held blijven doortimmeren
Hij raadt de clan wat hiphop aan
zak M&M’s binnen handbereik
de felheid van kwetsend gedis
en gezeik
van jij dit en jij dat
En hij dicht het zeer verlicht in je face
Geplaatst in de categorie: kunst

Er zijn 2 reacties op deze inzending:
al wat jij niet wilt dat jou geschiedt
doe dat ook een ander niet?
Dat is prima ontwikkeld, bij mij.
En wat betreft die excuses:
die heb ik op dag 1 al gemaakt,
ook daar heb ik geen moeite mee
zelfs niet als het niet geheel terecht is
uitgesproken mening,
vind je zelfs een toffe vent,
ben het vaak met je eens
zelfs over artikel één.
Bewonder je gedichten
en je op hol geslagen talent,
ik kan zelfs je gebrek
aan fatsoen wel pareren
don’t you worry…
maar niet je onvermogen
tot een simpel ‘sorry’…