de vorm, taal en de toon

Want ook de toehoorders van dat toen
ervoeren door de heldere koorwoorden
of hij schroeven met hamers bleef slaan
wat hem exact, gevoelsmatig motiveerde
om nog verder te gaan –

zelfs al deed hij niks meer
waar de wereld incluis
alles van vinden mocht
mits men daar de vorm
taal en toon van het gejoel
mee liet rijmen

Afhankelijk waar
het licht der dagen
gericht spiegelen moest
maakte hij keuzes
(e)doch
geen enkel specialistisch deel
besloeg het spectrum als geheel

zijn bereik liet hem niet alleen
daar in dat schaduwhoekje staan
maar zonder treuzelen doorgaan

Als iets dan toch moest
wat echt, echt branden zou
deed hij dat zonder eerst
de zwarte gaten te vermalen
noch voor een eeuwigheid
om dreigende wolken heen
te dralen

wist hij waarboven hij
zweven wilde
welke brug te lang hing
hoeveel druk lag
op zijn overleven

De façades kwamen hem
ongelegen vreemd voor
terwijl
zijn ontheemde maskers juist
de uitvergrotingen waren

als ongewenste antwoorden
op de schaamte voor
verzwegen wonden
die met capriolen
schoongelikt
hadden kunnen worden

alsof zij alleen
door omstandigheden
omslachtig bleven

Biografie van deze schrijver

poëziespectrum

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4