737 resultaten.
Geen gedrom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
9 Voor mensen zoals ik
is het leven goed
We zijn rijk genoeg
En overal is er kunst
in de maak
Geen schaarste
en geen subsidie
Beroepskunstenaars, arm
omdat ze niet jong zijn
gestorven in het heilige vuur
van hun hartstocht
De depots staan vol, maar
we missen niets
Want wie wil er nog drommen
in exclusieve musea en theaters
als…
verbeelden
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
167 lazen we in stenen inscripties
woorden van geliefden
waren het hemellichamen
sterren zon maan
kometen op kalksteen
leugens in steen wellicht
broze betrouwbaarheid
dromend verbeelden
twijfel is een kunst
de schoonste kunst misschien…
Acanthus
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
69 Corinthische zuilen
van hagelwit marmer
maar stevig als staal
ontmoeten elkander
loodrecht en duaal
elk met zijn acanthus
in het hoog kapiteel
dat hen bindt als een
pikant rendez-vous
een sierlijke trinitas
subliem en verheven…
De Kennersblik
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
66 Mijn beide hoektanden, dat is pas kunst,
niet de zonnebloemen van die idioot.
Zoveel kon hij bereiken, maar alles verkloot;
als ik weldra sterf, verleen ik hem een gunst.
In zijn gelaat speur ik wat oneffenheid.
Die bloem aan de rand heeft een slappe steel.
Ik zie het, omdat ik mij zo verveel.
Hij leefde in een nutteloze tijd.
Dat hij zich…
samengestelde godin
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
93 een flinke scheut met schoonheid
van Aphrodite
en niet te zuinig met de geleerdheid
van Pallas Athena
luchtig opgeklopt met de kracht
van Nike
Maät
wordt nog daadkrachtig toegevoegd
voor de zoete doeltreffendheid
Themis
blijft waarachtig een smaakmaker
die de rechtvaardigheid versterkt
en Freya
met haar romige liefde
is de…
‘Ik heb het te druk om dichter te zijn’
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
193 Ik heb het te druk om dichter te zijn
Want dat vraagt tijd om goed na te denken,
Dus niet drinken, maar te staren naar wijn,
Ook geen halfjes, doch vol aandacht schenken:
Droesem uit de strot van leven schrapen;
Troebele gevoelens slikkend herzien;
Voor de schoonheid steeds de waarheid kapen;
Los van het ik, liefst onder pseudoniem.
Zoveel…
Sonnet 17
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
79 Wie gelooft mijn vers ooit in de toekomst,
Als het bol zou staan van heel uw aanzien?
Zelfs goden weten dat dit als tombe
Uw zijn verbergt, half uw wezen beziet.
Als ik uw ogen schoon verdichten kon,
Uw charmes cijfermatig opsommen,
Dan zal men zeggen: ‘Hij die al verzon;
Hemelse schoonheid zou hier verkomm’ren.’
Dus moet mijn schrijfwerk…
Levensecht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
36 In een milddadig etherisch Noorderlicht
Richt hij bevlogen door het gezicht
Zich als behept met een neurose
Op het naaktmodel's ontblote pose
Aanvankelijk losjes opgezet
Penseelt hij ten voeten uit haar portret
Dat al snel gestalte krijgt en signatuur
In vlotte gestes met hang naar avontuur
Zijn toets meesterlijk hanterend tot…
In memoriam David Hockney 1937-2026
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
21 Een zonnig landschap,
zoals een kind het schildert,
of was het Hockney?
'De bron van kunst is liefde,
de lente komt steeds terug.'…
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
606 Té bont zal hij het nu niet maken
het blauwspectrum laat hij
derhalve -kortstondig-
buiten beschouwing
want hij heeft al zoveel kleuren bevuild
vergelende tanden gezet in allerhande
goden en (half)dode taalwichelaars
vuurrode tussendoortjes
vuile-handen-hapjes als zandstrooiers
uitgestreken smoelenschotels van de dag…
‘Een zon die…
Sonnet 25
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Laat hem, die in gunst staat bij zijn ster
Van publieke eer, trots met titels pronkt,
Wijl ik, wiens fortuin van zo’n triomf verspert,
Onverwacht vreugd vind in wat mij meest lonkt.
Prinsenvoorkeuren die hun blad laven
Zoals de goudsbloem in het oog der zon,
En in henzelf - hun trots begraven,
In hun glorie sterven zij bij een frons.
Krijger…
TEHUIS VINDEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
149 De tekenstift danst talloze uren
op verlangend papier, ontvangt mijmering
uit ver gebied of eigen omgeving,
voelt in zich helpende én kwade vuren.
Tom Poes' en heer Bommels avonturen
mogen elke hen gewijde tekening
vol wijs gebeuren en toverschepping
naar het rijk der wonderverhalen sturen.
Gedachten rondom de afbeeldingen
zoeken hun…
gevouwen hengsten
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
311 Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing
zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten
De onsterfelijk puur gelaten
tekeningen of
doordrongen liederen…
WAREN NIET EERDER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
215 waren niet eerder
zo dichtbij zoals spreeuwen rakelings
net op tijd elkaar ontwijken
stil concert van smalle strepen
bijeen in hun verzamellust, spelend
op een ingehouden lucht
moet wel flinterwit geluk zijn
dat hier tussen de linden vliegt, de wind
en soms de zon erdoor, twijfel
aan de duur van dingen, nooit vliegt
er een zonder de…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.8 met 47 stemmen
1.126 Golvende haren
verlies mezelf in je ogen
stilte kust mijn ziel
Rechtop en vrijstaand
op open schelp, richt Venus haar
betoverende blik op mij; een koele zeewind luwt
door haar haren en laat mijn hart slaan als zon na een storm.
Haar lippen stralen een
stil geheim, haar lichaam verleidelijk,
een vorm van licht. Ik verdwijn in haar ogen…
De Vijver van Lacuna
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
292 ‘speculis sine imaginibus’
Spiegels zonder beelden
verdeelden de gemoederen
over verschillende kamers,
waardoor niks van waarde
werkelijk beklijven wilde.
De Vijver van Lacuna
waaruit zij alsnog dronken;
de jongen in wie zij
hun ik herkennen konden
onder ’t kroos dat zij
al vingerwijzend oplosten
met spreuken,
met borstklopperij…
Ikzelf ben... (Hamlet; fragment akte 3, scène 1)
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
252 Ikzelf ben onverschillig eerlijk,
maar toch zou ik mij kunnen beschuldigen van zulke dingen
dat het beter was geweest als mijn moeder mij niet had gebaard:
ik ben zeer trots, wraakzuchtig, ambitieus,
met meer wandaden op mijn wenken
dan ik ideeën heb om ze in te verwerken,
verbeelding om ze vorm te geven,
of tijd om ze uit te voeren.…
Oergenius
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
263 Geïnspireerd op 'Vlakvulling
à la Maurits Escher' (Rens)
Centripetaal fungeert
de draaiende tol
in het midden
der gedachtensprong
als genius, het oergen
de oorsprong gebaard
door de moeder
aller metamorfosen
een intermediair
in meervoudig geslepen
paradoxaal obscure-clair…
vlakvulling à la e.
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
257 door vervormende spiegels
kijken naar wiegende wanen
waden door ganse illusies
van compleet symmetrische
beesten die terugkeren naar
noch opgehokt terugkomen
op vervlochten landschappen
van dagen naar vertragende
nachten doordrongen van
dat wegkwijnende verleden
refererende tegendraadse
beelden door strofen heen
verweven ongevoeglijk…
sinds die zwartgalligste nachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
323 als jengablokjes op mijn hoofd gestapeld
lagen vissen slapend in de middagzon
het moment om tot mijzelf te komen
vrolijk te vernaggelen
veracht hoe mooi dat eruitzag
in jouw ogen
waarin het beeld van mij
bollend gespiegeld
ontiegelijk kunstzinnig
op mij overkwam
zoals we over kunst spraken
kan het weleens gebeuren
dat ik door ga…