Couple - Sean Henry 2. zien hun bronzen ogen de geboorte van het licht droomt hij over de voorbijvarende schepen volgen haar ogen de capriolen van een schreeuwende meeuw brengt hun zicht het donker aan het licht wie is de een zonder de ander? Couple - Sean Henry 3. vanaf de kust ziet zij in stilgezette beweging het metershoge…

1. op een voetstuk geplaatst van de wereld afgekeerd boven de zee verheven staren man en vrouw uit staal en brons geboren naar het vloeibare onbevattelijke alles en niets het water zoekt ze verlangend op om hen als dichtregels te verlaten…

Op de straten van New York schreeuw ik Taxi! Grijp ik je bij het geel wit geel kus ik je blauw neem je in mijn jazzcafé streel ik je rood de wereld draait half een kwartslag mee dansen we in het zwart de longen uit ons lijf kleur ik je nacht naar het wit hand op Taxi! We lopen het laatste stukje…

Het blauw van 1 mei pluk ik van de lucht, eigen ik me toe op dit papier. Rustgevende kracht.…

De vraag die hier voorligt is serieus, heus hij kwam hedenochtend zomaar ineens au bout portant en out of the blue uit de lucht als een stel ganzeveren dat rauw op mijn dak viel als was het een drone in het snelsonnet zie je het dreigend gevaar de k van kleinkunst, de c van cultuur de spiegel van humor en taal wordt te duur en te licht…

Sneeuw op de rivier de oever lost langzaam op niets houdt haar nog vast In het zachte ochtend- licht komt een wereld tevoorschijn die zich niet laat grijpen, een dunne laag tussen kijken en verdwijnen, waar stilte ademt als een lijn. Onder de contour van een voorbijgaand gebaar wordt elke beweging een tijdelijke waarheid, een glans die…

In dit theater der onverwachte verbeelding zien we de sirenen dansen in klassieke kostuums liederen prevelen in de oude talen. Even zagen we Cupido op de hoge heuvels een mollige jongen door felle bijensteken van het besef van de pijn door zijn afgeschoten pijlen doordrongen jengelend aan het been van een jonge Venus zonder…

Als de volle maan geen rol meer speelt in het bewustzijn van een nachtverdichter dé bloeiwijzer der strijd om verveling voor wie tijd een grootse oplichter is en iele stemmen der generaties geen zicht meer hebben willen op sagen of mythen, fabels, kennisinflatie negeren bij antwoorden én vragen wanneer het doek valt, de sluizen sluiten…

bij zonsondergang werden de ramen zo roze als bloemen totdat de zon de hemel verliet om middernacht waren ze zo zwart als inkt toen de dichter zijn vragen losliet de vergeefse verplaatsing van letters van tafel naar inktbak een gedicht dat niet werd gebouwd hoe schep je taal als zoveel verschillende woorden hetzelfde betekenen?…

het was onder de rook van opgestegen kunstwerken tentoongesteld hangend, staand soms zwevend ieder voorwerp vragend om een kijkersgunst . bezoekers in alle kleuren en maten in al dan niet verstaanbare talen maar met liefde voor het uitzicht met soms een roep om eigen inzicht . zij schiepen een verheffende ambiance en raakten mijn ziel…

plots viel mij een slanke uitbeelding op nabij een ingang, waar het hoofd naar de hemel wees, in een hoek los gekoppeld van moderne strakke architectuur . alhoewel het voor mij op deze plek, als een samenvatting oogt van hoe benauwdheid zich vertoont en waar je je adem inhoudt eer je binnengaat door enig functionele deur . een haast…

Voor mensen zoals ik is het leven goed We zijn rijk genoeg En overal is er kunst in de maak Geen schaarste en geen subsidie Beroepskunstenaars, arm omdat ze niet jong zijn gestorven in het heilige vuur van hun hartstocht De depots staan vol, maar we missen niets Want wie wil er nog drommen in exclusieve musea en theaters als…

lazen we in stenen inscripties woorden van geliefden waren het hemellichamen sterren zon maan kometen op kalksteen leugens in steen wellicht broze betrouwbaarheid dromend verbeelden twijfel is een kunst de schoonste kunst misschien…

Corinthische zuilen van hagelwit marmer maar stevig als staal ontmoeten elkander loodrecht en duaal elk met zijn acanthus in het hoog kapiteel dat hen bindt als een pikant rendez-vous een sierlijke trinitas subliem en verheven…

Mijn beide hoektanden, dat is pas kunst, niet de zonnebloemen van die idioot. Zoveel kon hij bereiken, maar alles verkloot; als ik weldra sterf, verleen ik hem een gunst. In zijn gelaat speur ik wat oneffenheid. Die bloem aan de rand heeft een slappe steel. Ik zie het, omdat ik mij zo verveel. Hij leefde in een nutteloze tijd. Dat hij zich…

een flinke scheut met schoonheid van Aphrodite en niet te zuinig met de geleerdheid van Pallas Athena luchtig opgeklopt met de kracht van Nike Maät wordt nog daadkrachtig toegevoegd voor de zoete doeltreffendheid Themis blijft waarachtig een smaakmaker die de rechtvaardigheid versterkt en Freya met haar romige liefde is de…

Ik heb het te druk om dichter te zijn Want dat vraagt tijd om goed na te denken, Dus niet drinken, maar te staren naar wijn, Ook geen halfjes, doch vol aandacht schenken: Droesem uit de strot van leven schrapen; Troebele gevoelens slikkend herzien; Voor de schoonheid steeds de waarheid kapen; Los van het ik, liefst onder pseudoniem. Zoveel…

Wie gelooft mijn vers ooit in de toekomst, Als het bol zou staan van heel uw aanzien? Zelfs goden weten dat dit als tombe Uw zijn verbergt, half uw wezen beziet. Als ik uw ogen schoon verdichten kon, Uw charmes cijfermatig opsommen, Dan zal men zeggen: ‘Hij die al verzon; Hemelse schoonheid zou hier verkomm’ren.’ Dus moet mijn schrijfwerk…

In een milddadig etherisch Noorderlicht Richt hij bevlogen door het gezicht Zich als behept met een neurose Op het naaktmodel's ontblote pose Aanvankelijk losjes opgezet Penseelt hij ten voeten uit haar portret Dat al snel gestalte krijgt en signatuur In vlotte gestes met hang naar avontuur Zijn toets meesterlijk hanterend tot…

Een zonnig landschap, zoals een kind het schildert, of was het Hockney? 'De bron van kunst is liefde, de lente komt steeds terug.'…