een moeder vlecht een armband voor haar dochtertje, van pa’s paardenstaart…

Heerlijk nageuren – de regen uit de aarde, het gras om mij heen.…

De wereld vraagt: Heb je naaste lief als jezelf – Het is het antwoord.…

De zee sluit me in zodat mijn schreeuw terugkeert – hij kan niet zwemmen.…

Boven mijn verdriet zwenken zwaluwen gezwind – in lachende wind.…

Iets kleins dat groot wordt: je ziet een schroefje liggen – dat ergens ontbreekt.…

Een muis in het gras Hij denkt er het zijne van De torenvalk duikt…

Doe je schoenen aan, de mensen denken zo gauw – dat je afluistert.…

Gedichten zijn teer, lapis-lazuli dromen – van betekenis.…

Golven kun je horen handen voor beide oren kokkels verstaan de zee. Hond, die onzin blaft tegen ontvreemde manen, gingen hem voorbij. Boot, die een land verlaat, gevoel die op een toekomt lijkt, gevlucht zonder doel. IJverige mier ze sjouwt met dode vliegen wordt een centaur. Naast mijn schouder loopt mijn vriend die niet meer…

bijna lentefeest - geluid van een grasmaaier - dansende muggen…

Op een slechte dag geef dan al van de liefde die je in je hebt.…

mijn nieuwe auto - ze rijden er elke dag mee op de teevee…

Ik ben niet normaal, want ik heb geen geheimen. Vertel het niet door!…

een vleugje voorjaar geeft de treurwilg weer wat kleur het gaat goed komen…

Sneeuwvlokken zweven tussen de appelbomen – als bloesemblaadjes.…

onder donsdeken in een wiegje - smakkend tutgenot…

vanachter het raam tracht de zon mij te warmen van binnen steenkoud. de boom tooit haar tooi schuchter maar nog niet volop dood blad dwarrelt neer. winden waaien flink dreigend zwelt het blazen aan stilte nà de storm…

Een witte trilling, van de bloesems, ik huiver – voor wat komen gaat.…

De wind kent geen rust jaagt en jaagt constant maar door achter wolken aan…