een dromenspiegel weerkaatst zoete hunkering naar bemind bestaan…

Verdeeldheid zaait zaad in onveilige thuislanden, het zal blijven knellen. Roestige bestanden, twisten verdonkerd nerven, worden minder transparant. Globalisering? Vensters op een kier, wie laat de maskers zakken? De oude wereld haalt de bruggen op, ademen onze mussen dan vrijer?…

Septemberavond in de verte een geblaf zwavel aan de lucht…

Meer wil ik niet zien. Bang om de teleurstelling Die het zal geven.…

Ze zijn nog zo groen en ze lijken nog zo teer die het eerst vallen…

Melodieuze Dwalingen door bladeren De herfstsonate…

oh, schone lelie op het wiegend waterbed drink gouden regen…

Oude Spartanen Trekken richting overmacht Strijdend op de fiets…

Elektrisch licht heeft alle spoken uitgemoord maar schept geleerden…

De avond wordt moe in de verte blaft een hond nog voor het slapen…

genade is een kersenboom langs de weg als de dag heet wordt…

Grolsch in Groenlo een ommetje om de kerk en ik vind een kies: midden in het leven zijn we door de dood omgeven…

‘Ganadiekoetoe’ - geen vreemde taal maar een boer wijzend op zijn koe…

onophoudelijk achter joelende jongens slaan de golven om…

tegen windmolens vechten hoeft niet meer nu zij groen opwekkend zijn…

Vallende ster miljoenen jaren door het heelal gevlogen lichtend weg geflitst…

Op het Malieveld zwijgen de brandganzen - hees van het gakken?…

het lied van de straat duizenden melodieën onthoud er een paar…

in mooi Leeuwarden schrijf ik verzen voor later stad met veel water…

klankbord van stilte open vragen geschreven in slapend schrijven…