Onthecht valt een blad Ten prooi aan de zwaartekracht Op het zachte mos…

Onder de sterren in het hart van de wijsgeer taal is de spiegel…

Gouden glinstering spiegelt het avondwater ondergaande zon.…

lange dunne man grijpt naar zijn eigen billen hoorde telefoon zijn handen dansen betasten zijn hele lijf waar is dat ding toch mager lijf beweegt totaal theater op straat geluid uit zijn zak voorbijganger lacht ontvangt schouwspel als geschenk lichtpunt van de dag…

De magnolia beschermt haar nieuwe knoppen met een winterjas.…

zonder water zou ik dorstig dolen langs de uitgedroogde zee…

De tranen stromen langs de verweerde groeven tijdloos is verdriet.…

De mooiste woorden verzenden onze ogen stil en liefdevol.…

De zon kust de berg goedenacht en fluistert de maan toe: wees waakzaam!…

de boom geeft zich vol overgave bloot op grond van wederopbloei…

Harde windstoten – nederig buigen bomen vol overgave.…

typisch herfstgeluid: dorre bladeren onder zware voetstappen…

Traag dwarrelt een blad en valt in een tuin van herfst die zich bruin schildert.…

Letters op papier zijn soms pijlen naar het hart die de ziel raken.…

Letters op papier die in stilte verwoorden wat de ziel blootlegt…

Jij bent mijn muze mijn bron van inspiratie woorden van liefde rollen over mijn lippen als ik aan je denk - liefste…

wilde marjolein komt tot rust in de armen van de najaarszon…

Het frêle zonlicht schijnt op een kleurig tapijt gevallen blaadjes als dartelende vlinders vlogen zo - de zomer uit…

bladverkleuring geeft een feestelijk gezicht aan seizoentreurigheid…

In kwakkelwinters maakt de dood rare schuivers op gladde wegen.…