Mijzelf verloren, kwam de dood tegemoet, ook hij scheen de weg kwijt. Bodemloze put te verdrinken in je ogen, niet vanzelfsprekend Overtollig woord ingepakt, weer uitgekleed tot naakte waarheid. Zomerzon blakert kruin tot een blad-loze tak, schildering in okerbruin Gaf haar twee rozen, slechts gaf zij mij maar één zoen houd nog…

Bij het inklappen zou het applaus verstommen.. ze kende geen roem.…

Ga een boek lezen in plaats van haiku's bakken daar heb je wat aan!…

De hardvochtige hief een glas droge sherry tijdens de zondvloed.…

zomerdroogte - zelfs de appeltjes aan de boom vergaan van de dorst…

Drijvend de nacht in zoemt de ventilator zacht klatert water nat.…

festivalingang nest mieren snuift een lijntje - HGX poeder…

onderweg veel bloot plekken huid van teen tot kruin bakt en braadt de zon wees niet wreed, o zon stralend ultraviolet gat in de ozon…

Edelachtbare; deze rupsen zijn schuldig aan jeukdelicten.…

Ongebruikelijk, overwegende zelfliefde leidt tot gemeengoed.…

Die onweersbuien.. hoelang blijven die hangen? Doe maar twee grote!…

Schering tot overmaat, we kunnen niet aan ontkomen, inslag als levensklucht. De tel kwijtgeraakt alles van geloof ontdaan, kern nader tot de bast Zwart en wit gebloed, de kleur ligt voor het grijpen om in vast te bijten. Ongewis prikkeldraad draden kleverig van angst, geaard verlangen. Waaraan houvast kleeft detail van grote…

denkt men vaak complex, de moeder van 'Oedipus' komt niet uit Iran!…

jongen zegt: "hier aan de zee, kan je zien tot je ogen ophouden"…

Ik moest weer lachen om verouderde vreugde, voor wie ik moest zijn.…

Ronde van Frankrijk - een priester bidt rozenkrans met veloketting…

Een dag in juli. Zo stralend is jouw gezicht in het witte Thorn.…

Hoor niets meer van je verzilver geen spreuken meer zwijg over het goud.…

Picturaal verwoord gebeeldhouwde sonnetten in één pennestreek 13 juli 2019…

(haiku’s) tussen wat te zijn en dat ook echt te worden gaapt zo vaak een kloof of tussen de wens wat te worden en het te zijn staan soms veel bergen…