wandeling in het park bomen in takken, door de zon gevangen en ik denk aan welke wil ik hangen dan het besef hier komen kinderen spelen daarnaast, een laatste gedicht opgehangen aan een tak dat is toch geen gezicht…

donkere wolken en stilte voor de storm dreigende koppen, de lucht betrekt dan moet ik bijna lachen als de merel zingt…

Ik boots je altijd braafjes na ik word straks ook vijfenzeventig…

Jantje slaat zijn kleine zusje met een knijptang op de mond het arme kind begint te brullen en als moeder binnenkomt ziet zij alle melktandjes van haar lieve kleine meid in een grote plas met bloed op haar nieuw gelegd tapijt mamma schreeuwt in alle staten: ‘Jantje, kijk eens hoe het kleed volkomen naar de knoppen is door wat jij met…

poëzie is vaak niets anders dan met een vinger in je neus grutten een balletje draaien en het tussen beide vingers wegschieten als het lanceren van een gedichtje dat vervolgens in de dampkring als een zeepbel uitéénspat…

Met inzet deed zij lang haar heilzaam werk Waar geld een grote rol bij speelde Ze baadde graag, ‘t liefst in weelde Haar zwak geslacht bleek sterk als merk Ontmantelzorg lag prima in de markt Aan hulpzoekenden was nooit gebrek Ze hielp in menig mannenslaapvertrek Op die manier werd geld bijeen geharkt Tot op een dag zij zich plots kuis bedekte…

gedraag je in het park steeds waardig pluk geen bloemen wees plantaardig…

kleurt een hortensia niet blauw wanneer er een lijk onder ligt? altijd al een hekel gehad aan die grafstruiken met wortel en tak heb ik er één verwijderd uit mijn tuin en goed gekeken of er geen botten naar boven kwamen mijn blauwe regen daarentegen is exorbitant gracieus en staat op springen nu…

mijn buurvrouw verderop overgedreven met acteerprestaties valt me op omdat die slachtoffers sterk duiden ene keer zegt ze niks andere keer lacht ze in het wilde weg uiterst overdreven dan heb ik nog niet eens wat gezegd soms schud ik wel ja en nee omdat ze de was buiten hangt tussen de struiken: ze doet wat ze wil dan boomt ze tegen…

om een gedicht te kunnen schrijveN denk ik mij soms te pletteR lijntje naar rechtS lijntje naar linkS waar plaats je dan dE hoofdletteR vooropgestelD heel voldaaN dat die er moet staaN ik denk dan slechtS dat is best wel slinkS…

vijftien mannen in een fort uniform vermoord, warm bloed vloeide niet des vaderlands hun leven met een pennenstreek in een wet verwoord de moordenaars gaan vrij maar men spreekt nog steeds schande over de slavernij…

de leer zegt dat de heer de mens naar evenbeeld heeft geschapen anderen duiden onze afkomst van apen maar wat men ook belooft ik geloof dat de mens een kool wordt gestoofd…

ik zag je in het park tussen alle nieuwe nuances van groen en tere bloesems de wandeling was bleu met de winterblues nog in de kop maar jij ontaardde blozend met een ontknoopje extra, ontgroende mij in de knop…

Nijlpaarden zonder Nijl luipaarden die erg ijverig zijn schildpadden zonder schilden padden die niet meer op hun stoelen zitten wilden meisjes zonder mei en oudere jongens vooral - er is ergens collapse in dit heelal.…

de bocht waaruit ik vloog behoeft geen betoog ik heb aanvaard letterlijk, oog om oog ik ben het waard, uitstekend uiteindelijk ongerijmd zo komt iedereen aan zijn eind, treurend om de dag die nooit meer komt…

moeder mag ik naar de disco nee Yvon wat denk je wel de jongens dáár dat zijn net duivels komen rechtstreeks uit de hel zo’n disco is een poel der zonde zij belagen daar jouw eer het begint met lieve woordjes maar pas op ze willen meer onder invloed van veel drankjes gaan er alle remmen los samen met grijpgrage handjes jij als meisje…

Ik zat in een café met een blondje. Heerlijk was het bier, nog heerlijker haar kontje.…

Soms moet een mens, brutaal zijn, de eerste stap zetten, maar als brutaliteit werkt, is het dan nog wel brutaal? Of is het gewoon normaal?…

Je bent ziekelijk van geest Als je enkel met jezelf feest. En denkt dat alles wat leeft Enkel aan jou aandacht geeft, Egoïsme op zijn allermeest. Het is maar dat u het weet, Dat zo iemand narcist heet.…

Dit gedicht gaat zowaar Over een eenvoudige kwezelaar. Wat is de grote fout? Dat die van nietigheden houdt, Werkt zonder inhoud. Al lijkt heiligheid vaak schijn, Of zal het toch schijnheiligheid zijn?…