Doordrenkt en doordesemd Van banaliteiten Toont hij de smaak Van los zand in de feiten De lucht op IC's Wordt gepneumatiseerd En water en brood Gesensibiliseerd Daar deelt hij ons boud En dapper besmuikt Een broodje fecaliën Dat ranzig ruikt Gewikkeld in windsels Der gymnopédie Onzalige spijs In zijn menagerie Doorklieft…

Ik liep onlangs nog een oude vriend tegen het lijf online weliswaar tegenwoordig gaat dat zo het is niet anders Hij vroeg ‘Ik dacht je een paar weken terug te bekennen, ik riep nog of wij elkaar kennen, in de doe het zelf zaak, zou dat kunnen?’ ik schreef nogal educatief dat dat wel eens zou kunnen, maar ik voelde me toen vanzelf…

In de hitte van zomer, buigt' lisdoddeblad door om te drinken waarop elke plant het slim idee vat, alvast de lippen tuiten Het hele moeras loom leeggezogen nippend groene bladeinden begeesterd is de giraf, het tafereel zet aan tot deelnemen het beeld met giraf, doet alsof hij heel grote reiger is, gaat op één poot om te vissen…

het eerste stuk of wat jaren de liefde vers nog niet ’t bedillen weinig zuurte van d' ander laken trek je streepjes op het bedeind iedere keer tussen het laken het woelige baren is bedeind de betuiging aan mijn vrouw maken het betrouwen op de verliefdheidsdaad moet alleen de rekensom nog overeind gegarandeerd dat het minderen inzet na nog…

Ik ben blij met mijn kip ik kan nu eens deftig de hartkleppen open zetten en me aan het genot van het schelden bezatten ‘Gij rechtgeaard kieken!’ zonder al te veel emotionele schade aan te richten, ’t afkatten tot kunst verheffen ’t is het waard een beetje slaaf te zijn van het uitmesten, denk ik dan de investering verdient zichzelf terug…

In godsnaam waarom hebben we geen betere hersens gekregen…

Hij gaapte een exit in de vergadering alle blikken vielen in zijn mond de voorzitter zocht nog een uitweg als was het een cul-de-sac dito kopspoor of een soortement suffix en zette nog een tandje bij om te kunnen afronden en te sluiten die keet…

Het steekspel tussen man en vrouw slaat om en raakt in een week schepsel…

Ter meerdere eer en glorie van de Parel, De Spekspaarder, de Oogwens en H. Anders, Het brillenslijpersgilde van Oom Carel, Dat in de ogen van veel Nederlanders Door lockdown toch behoorlijk werd ontwricht Werd bange hoop de bodem in geslagen Toen aan het eind der tunnel nog geen licht Noch aan de horizon een stip kwam dagen Hetgeen…

Hij wacht aan de oever van de rivier die wel een oversteekplaats kan gebruiken. Links en rechts speurt hij de horizon af. Er zou een brug gesignaleerd zijn.…

Het was vroeg op de avond, nog voor het eerste glas toen een hooiwagen verscheen vanuit het ongemaaide gras. Het beest was erg hoogpotig en tegelijk hautain Zo van “ uw keukenvloer is koel maar mocht iets netter zijn." Thans ben ik bezopen en aangenaam verdoofd en best contemplatief nu ik blijf sippen van mijn wijn. Het is laat ik moet gaan…

Er vliegt een vogeltje mijn gulp in. … en nog een vogeltje. … en nóg een vogeltje. Hemeltjelief! Het vliegt storm. Tientallen vogeltjes vliegen in mijn broek. Kwetter kwetter fladder fladder. Ik spits mijn oren en wacht angstig af op het eerste geluid van een specht.…

Na een gecompliceerde operatie, Mijn arm gedecimeerd door amputatie Mijn rechterbeen ontzet door mutilatie - Een uit de hand gelopen wanprestatie - Verwijt ik mijn chirurg uit irritatie - En uit hem zeer ontstemd ook mijn frustratie - Dat hij gefaald heeft met zo'n aberratie: "Is dit professionele deformatie? Dat noemt zich na zes jaren…

Ik zit op mijn buurvrouw, te wachten. “Hé!”, roept de buurman, “Wat doe jij op mijn vrouw?” Ik zeg: “Als dat niet goed is, buurman, dan wacht ik wel op jou."…

Een gegeven paard Kijkt men niet in de bek Dat spant men achter de wagen Om het ook niet in het gat te hoeven zien…

Zelfbeeld. Ik merk dat wat je veel ziet of meemaakt, tot de dagelijkse dingen gaan behoren omdat ze hun nieuwheid hebben verloren waardoor je er vertrouwd mee raakt. Zo merk ik dat ik niet meer zo erg schrik, wanneer ik al vroeg bij het ochtendgloren in de spiegel kijk, ongekamd en ongeschoren, want ik weet nu die lelijke vent daar, ben ik…

Ik doe graag mijn bril zo nu-en-dan eens af; kijk dan met, natuurlijk, gesloten ogen sluiks naar links-boven Bril, natuurlijk, in linker hand Rechts: Rodinesque aan-den-kin En dat helpt wel eens, als ik het ook even allemaal niet meer weet Ik heb ook eigenlijk helemaal geen bril nodig maar het helpt wel eens…

Het is gezond, om jezelf te relativeren. Het wordt lachwekkend, om te leren overdrijven. Het werkt ontspannend, om angst op te wekken, die je gisteren voelde. Dezelfde angst te voelen, terwijl je vrolijk bent. We kunnen onszelf leren lachen, wanneer we ons angstig voelen, en in spiegels durven kijken, totdat ons lachen ons nader, dan…

Direct al nadat ik hem ontmoette, wilde hij er als een haas vandoor gaan, kon het haar op mijn tanden niet aan, huiverde al toen hij me begroette. Ik was toch een lot uit de loterij? Slim, standvastig en niet onbezonnen, maar gaf me op den duur toch gewonnen. Hij kreeg uiteindelijk de hoofdprijs: MIJ! Hij bleek geen geboren winnaar te zijn…

mocht je hier iets horen fluiten dan zijn het niet de vogels maar de kogels Lejo…