voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 12.441):

Het ware

Jeruzalem

uit jouw schoot schuift een zoon
waarna een land vol kinderen

ik zuip me zat aan je zog
je borsten barsten van vertroosting
beken vrede vloeien mij aan
de rijke vloed van vele volken

zou ik niet buigen
vol ontzag voor jouw tempel

waar mijn vader woont

Schrijver: Lieve Steenberghs, 5 september 2006


Geplaatst in de categorie: religie

3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: