inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 19.510):

Levensschip.

trossen los
schreeuwt mijn stem

al kan ik
niet begrijpen
dat niemand
het schip laat varen

het blijft aan de kade
van de haven achter

en ik zink
naar de bodem
van het bestaan

Schrijver: Sanne L, 22 februari 2008


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652

Er is 1 reactie op deze inzending:

Nino Michielse, 18 jaar geleden
Mooi geschreven. De zwaarte wordt bijna voelbaar.

reageer Geef je reactie op deze inzending: