Netgedichten

netgedicht (nr. 46.819):

Dit prachtige land

Men legde wegen
naar de horizon,

bouwde torens
in de wolken

geld stroomde
in de vaart der volken

Er was een tijd
dat alles
zo maar kon

Maar die horizon
versteende,
de klok verdwaalde

‘s winters werd het te heet,
‘s zomers te nat,
kleur nam de benen

zo ligt
het ei van Columbus
weer in eigen hand.

Naar het schijnt,
schijnt morgen
weer een zon

in dit
prachtige land…